Bevalling Morris deel 2

Uiteraard gaat het prikken van het infuus mis (woehoe geluksvogel ben ik ook) maar de 2e poging is raak. Ook krijgt Morris een zender op zijn hoofd voor de hartslag in de gaten te houden. Super gezellig zo’n baby die in plaats van naar beneden naar boven kruipt want ze kunnen dus niet bij zijn hoofd komen. Nou een verpleegster gaat op mijn buik liggen om Morris naar onder te duwen. Niet prettig en vooral heel onnatuurlijk kan ik je vertellen. Op dat moment knapt al mijn vruchtwater en jeetje dat was ECHT niet normaal! Zelfs de verloskundige hoorde ik zeggen jeetje mina wat veel hahahahah vandaar die dikke buik. Na 6 matjes vol vruchtwater is de stortvloed een beetje gestopt. Michel roept nog steeds dat leken serieus gewoon 2 cola flessen die leeggeschud werden zo klotste het. Nou ik denk binnen 5 minuten had ik weeën maar nog wel oké. De douche was mijn beste vriend en hielp me deze achteraf gezien lichte weeën weg te puffen.

Ondertussen begon het aardig vervelend te worden dat de kraamafdeling zo goed als vol lag en ik een of andere kar op mijn kamer had waar spullen inzaten die ze overal nodig hadden. Schortje voor kamer 11, spuitje voor kamer 8 en in kamer 9 moet je zo even gaan toucheren. Nou super fijn allemaal maar ik kwam niet in de zogenoemde beval bubbel waar je die weeën in kan opvangen. Na ongeveer een uurtje was het niet meer te doen. Ik was in een weeënstorm beland en mijn god wat is dat voor een verschrikkelijk iets zeg!
Ik besluit onder de douche uit te gaan met mijn infuuspaaltje slenter ik als een omaatje van in de 90 door de kamer inclusief die sexy pamper weetje wel.
We sluiten het TENS apparaat aan (aanrader hoor bij rugweeën heb het bij Luca ook gebruikt).

Ondertussen zit ik nog steeds niet in een bubbel en blijven de verloskundige ,verpleegsters en gynaecologen binnen wandelen en nee niet voor mij maar voor andere dingen. Wel komt er een kar binnen met allemaal toeters en bellen eraan. Er word gezegd uit voorzorg voor de baby. Mocht hij een slechte start maken dan hebben we deze spullen allemaal bij de hand. Slik voor ons beide ik kijk Michel aan… nog meer angst!
Om 6u kan ik niet meer ik ga echt door de grond en weet niet meer waar ik het zoeken moet. Dat weeën niet tof waren wist ik het was namelijk mijn 2e bevalling maar dit sloeg echt alles . Waar wederom mijn wens een bevalling zonder pijnstilling te doen kon ik nu niet anders dan roepen voor hulp. Maar niemand kwam want tja druk he! Wel kwam iemand even meten ik had dacht ik een cm of 7 maar zeker weten doe ik het niet meer. Ze zij dat ze over twee uur wel terug kwam om opnieuw te meten. Serieus twee uur ik had zoveel pijn dat ik niet eens kon reageren  maar je bent gek dacht ik alsof ik dit nog even 2 uur ga volhouden. Ondertussen ben ik het geklets van iedereen zo beu dat ik roep sssssst! Gelukkig word daar wel gehoor aan gegeven.

Om kwart voor 7 komt de vrouw binnen die ik nodig had voor medicatie maar ik ben boos en zeg dat ze te laat is want nu heb ik al persweeën. Ik sta aan de tafel en probeer met al mijn kracht die laatste weeën nog even te ‘rocken’ maar echt ik kan niet meer. Ik kan mag langzaam persen en terwijl ze mijn ontsluiting meten roept ze dat ik moet stoppen. Ik verklaar haar voor gek! Hij moet en zal er NU uit. Ik blijk geen 10cm ontsluiting te hebben maar daar zorgt deze mevrouw wel even voor. Ik zat op een baarkruk  waar ze mij opgetild hadden maar ik voor geen meter op kon zitten. Het deed zo’n pijn wat ze deed dat ik haar keihard aan haar haren trok! Oeps sorry!
Ik smeek ze haal me van die k*t kruk af en leg mij op bed! En met 2 min persen om 19:13u word onze tweede prachtige kerngezonde Morris geboren. Huilen deed ik en ik was zo zo zo trots daar was hij dan eindelijk. Na alles spuitjes, controles, onzekerheden en umo witte zwangerschapstesten maand na maand. Was hij na deze helse bevalling daar dan eindelijk en hij kreeg een apgar score van 10! 

Lieve Morris, hoeveel pijn het ook heeft gedaan ik ben zo onwijs trots dat ik jou heb mogen dragen en op de wereld heb gezet. Welkom op de wereld! Mama en papa zullen je alle liefde geven die we in ons hebben klein lief mannetje.

Een reactie op “Bevalling Morris deel 2

  1. Jet Kusters zegt:

    Heftig Milou. Maar gelukkig , gezond kindje,en mama lacht alweer…maar kindjes krijgen is niet vanzelfsprekend,daar weet jij alles van…mooi geschreven. Liefs Jet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *